W wypowiedziach mieszkaÅ„ców na temat przeszÅ‚oÅ›ci dzielnicy dominuje dyskurs dotyczÄ…cy okresu wojennego i emocje dotyczÄ…ce tragicznych wydarzeÅ„: „No po prostu to, co tu siÄ™ dziaÅ‚o, to getto, to powstanie to bardzo byÅ‚o takie przejmujÄ…ce. To dramatyczne jest. Jak ja czasami wracam koÅ‚o póÅ‚nocy, żywej duszy nie ma i ja siÄ™ trochÄ™ bojÄ™ przyznam siÄ™ szczerze. Znaczy nie boje siÄ™ o swoje bezpieczeÅ„stwo tylko czuje siÄ™ trochÄ™ nieswojo, bo ja mieszkam przy trasie gdzie byÅ‚a ta trasa, interesowaÅ‚am siÄ™ trochÄ™, gdzie żydów pÄ™dzili z Umschlagplatzu…” (focus1) Przebrzmiewa tÄ™sknota za nawiÄ…zaniem ciÄ…gÅ‚oÅ›ci ze wzbudzajÄ…cÄ… pozytywne uczucia przedwojennÄ… historiÄ…: „ no niemniej jednak oprócz Holokaustu bÄ™dÄ…cÄ… jakimÅ› tam przeważnie normalnym życiem, też, cieszeniem siÄ™ tym życiem i tak dalej.” (Magda, 24 lata) W rozmowach o historii istnieje potrzeba równoważenia wspomnieÅ„ Å»ydów (odniesienia do lokalnej historii), Polaków (odniesienia do historii Polski i Polaków), Niemców i pozytywnych wydarzeÅ„ Å‚Ä…czÄ…cych te narody: „To byÅ‚ bardzo ważny symbol no, bo to byÅ‚a zupeÅ‚na zmiana stosunków polsko niemieckich po wojnie, to byÅ‚ taki gest pojednania, wydaje mi siÄ™, że powinni to… Bardziej wyeksponować. Wyeksponować, przypomnieć.” (focus3) „Uważam że getto nie byÅ‚o na pustyni tylko byÅ‚o w Warszawie” (focus3)