PoczÄ…tkowo w miejscu dzisiejszego kina Muranów miaÅ‚y być... garaże. O kinie projektanci pomyÅ›leli dopiero po wytyczeniu trasy W-Z i al. Nowotki (obecnie Andersa) oraz "zarysowania siÄ™ monumentalnego charakteru otaczajÄ…cej zabudowy".

Pierwotny projekt powstawaÅ‚ w pracowni architekta Zygmunta Kleyffa. Projekt zamienny do wyrównanego stanu surowego i architekturÄ™ wnÄ™trz wykonaÅ‚ MichaÅ‚ Ptic-Borkowski. Realizowano go w ramach programu rozwoju warszawskich kin dzielnicowych. Zgodnie z planem, wnÄ™trze miaÅ‚o pomieÅ›cić ok. 700 widzów. Rezultatem byÅ‚o pierwsze w Polsce kino dwusalowe. A także najlepiej wyposażone kino w Warszawie - poza kinem w PaÅ‚acu Kultury i Nauki (obecnie Kinoteka).

Wszystkie posadzki gÅ‚ównych pomieszczeÅ„, z wyjÄ…tkiem dwóch sal kinowych, wyÅ‚ożono marmurem – choć poczÄ…tkowo planowano je lastrykowe. ZostaÅ‚y uÅ‚ożone z różnobarwnych, Å›ciÅ›le do siebie przylegajÄ…cych skrawków marmuru (zadecydowaÅ‚a nie tylko chęć uÅ‚ożenia ciekawej kompozycji, ale i – jak siÄ™ można domyÅ›lać – wzglÄ™dy ekonomiczne). MateriaÅ‚ pochodziÅ‚ bowiem „ze stale zwiÄ™kszajÄ…cych siÄ™ zapasów odprysków szlachetnych kamieni budowlanych zalegajÄ…cych skÅ‚ady”. Marmur znalazÅ‚ siÄ™ on też na wszystkich sÅ‚upach i filarach oraz części pilastrów i Å›cian. Zastosowano rÄ™cznie kute kraty i Å›wieczniki, rzeźby (wykonaÅ‚y je Danuta Tomaszewska-Kolarska, Wiktoria Ilijn i Agatina Skonieczna) i sztukaterie. Autor projektu chciaÅ‚, żeby kino wyglÄ…daÅ‚o nie gorzej niż sale teatrów czy oper. „Charakter wnÄ™trz pomieszczeÅ„ wpÅ‚ywa na zachowanie siÄ™ widzów – pisaÅ‚. – WnÄ™trza przygotowujÄ… także widza psychicznie do wchÅ‚aniania sztuki, która za chwilÄ™ popÅ‚ynie z ekranu lub ze sceny. I tylko dlatego (sic!), że we wnÄ™trzach teatralnych na wyraz ideowo-artystyczny i wychowawczy architekci zwracajÄ… szczegóÅ‚owÄ… uwagÄ™, wszyscy widzowie zachowujÄ… siÄ™ poprawnie i majÄ… wiÄ™kszy szacunek do sztuki”.